ଚେନ୍ନାଇ,୨୭/୦୨/୨୦୨୬: ଚେନ୍ନାଇର ଚେପକ୍ ଷ୍ଟାଡିୟମ୍ ରେ ଏମିତି କିଛି ଘଟିଲା, ଯାହା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଚକିତ କରିଦେଲା। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଭାରତର ବିଜୟର ଗର୍ଜନ ଥିଲା, ତ ଅନ୍ୟପଟେ ଜଣେ ୨୨ ବର୍ଷୀୟ ଲଢୁଆ ଖେଳାଳୀଙ୍କ ଆଖିରୁ ଝରୁଥିଲା ଲୁହ । ଭାରତ ଏବଂ ଜିମ୍ବାୱେ ମଧ୍ୟରେ ମ୍ୟାଚ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୋମାଞ୍ଚକର ଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଭାରତ ବ୍ୟାଟିଂ କରି ୨୫୬ ରନର ଏକ ବିରାଟ ସ୍କୋର ଛିଡ଼ା କରିଥିଲା। ସମସ୍ତେ ଭାବିଥିଲେ ଯଶପ୍ରୀତ ବୁମରାଙ୍କ ୟର୍କର (Jasprit Bumrah) ଏବଂ ଅର୍ଶଦୀପ ସିଂ (Arshdeep Singh) ଙ୍କ ସୁଇଂ ଆଗରେ ଜିମ୍ବାୱେ ଦଳ ତାସ ଘର ପରି ଭାଙ୍ଗିଯିବ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଧାରଣାକୁ ଭୁଲ୍ ପ୍ରମାଣିତ କଲେ ଯୁବ ଖେଳାଳି ବ୍ରାଏନ ବେନେଥ (Brian Bennett) । ସେ ମାତ୍ର ୫୯ଟି ବଲ୍ରେ ୯୭ ରନର ଏକ ବିସ୍ଫୋରକ ଇନିଂସ ଖେଳି ଭାରତୀୟ ଶିବିରରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଦଳକୁ ବିଜୟର ଦ୍ୱାରଦେଶରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଭିଜ୍ଞତାର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ଜିମ୍ବାୱେ ୭୨ ରନରେ ମ୍ୟାଚଟିକୁ ହାରିଗଲା।
ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରେ ବି ଦଳକୁ ଜିତାଇ ନପାରିବାରୁ ବେନେଥ୍ ପଡିଆ ମଝିରେ ପିଲାଙ୍କ ପରି ଆଣ୍ଠୁମାଡ଼ି ବସି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ପଡ଼ିଆରେ କ୍ରିକେଟ୍ ପ୍ରେମର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଉଦାହରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଭାରତୀୟ ଅଧିନାୟକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁମାର ଯାଦବ ନିଜ ବିଜୟ ଉତ୍ସବକୁ ଛାଡ଼ି ବେନେଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କଲେ, ଉଠାଇଲେ ଏବଂ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେନେଥଙ୍କୁ ବୁଝାଇଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିଠି ଥାପୁଡ଼େଇ ସାହସ ଦେଲେ।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ‘ମାଷ୍ଟର ଷ୍ଟ୍ରୋକ’ ଆସିବା ଏବେ ବି ବାକି ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ହାର୍ଦ୍ଦିକ ପାଣ୍ଡ୍ୟାଙ୍କ ନାମ ‘ମ୍ୟାନ୍ ଅଫ୍ ଦି ମ୍ୟାଚ୍’ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରାଗଲା, କେହି କଳ୍ପନା କରିନଥିଲେ ଯେ ହାର୍ଦ୍ଦିକ ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଏପରି କରିବେ। ମାଇକ୍ରୋଫୋନ୍ ଧରି ହାର୍ଦ୍ଦିକ କହିଲେ, “ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ହୁଏତ ମୋର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାଏନ ବେନେଥ ହିଁ ଏହି ସମ୍ମାନର ପ୍ରକୃତ ଯୋଗ୍ୟ। ଏପରି ସାହସିକ ଇନିଂସ ଖେଳିବା କୌଣସି ଚମତ୍କାରଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ।” ଏହା କହି ହାର୍ଦ୍ଦିକ ନିଜର ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ପୁରସ୍କାର ରାଶି ବେନେଥଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ସମଗ୍ର ଷ୍ଟାଡିୟମ୍ କରତାଳିରେ ଫାଟି ପଡ଼ିଲା। ବେନେଥଙ୍କ ଆଖି ପୁଣିଥରେ ଲୁହରେ ଭରିଗଲା, କିନ୍ତୁ ଏଥର ତାହା ଦୁଃଖର ନୁହେଁ, ବରଂ ଖୁସି, ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଆଶାର ଲୁହ ଥିଲା।
ପୁରସ୍କାର ପାଇବା ପରେ ବେନେଥ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରାଇଥିଲା। ସେ କହିଲେ, “ପରାଜୟ ପରେ ମୁଁ ମର୍ମାହତ ହୋଇଯାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଭାରତୀୟ ଦଳ ମତେ ଯେଉଁ ସ୍ନେହ ଦେଇଛି, ସେଥିରେ ମୁଁ ଅଭିଭୂତ। ମୁଁ ଆଜି ବୁଝିପାରୁଛି ଭାରତ କାହିଁକି ଏତେ ମହାନ; ସେମାନେ କେବଳ କ୍ରିକେଟ୍ କୌଶଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବିକତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧ ବି ବୁଝନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ଜିମ୍ବାୱେର ସେହି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଛିଣ୍ଡା ଜୋତା ପିନ୍ଧି କ୍ରିକେଟର ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ଭାରତ ଏହି ବିଶ୍ୱକପ୍ ଜିତୁ।” ବେନେଥଙ୍କ ୯୭ ରନର ଇନିଂସ ହୁଏତ ମ୍ୟାଚ୍ ଜିତାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ଏବଂ ଟିମ୍ ଇଣ୍ଡିଆ କୋଟି କୋଟି ହୃଦୟ ଜିତି ନେଲେ।
